گسترش افزایش اندازه‌ی دورکمر و سندرم متابولیک به عنوان قاتل خاموش

برای چند دهه‌ی متوالی، اندازه‌ی دور کمر افراد همچنان رو به افزایش است، حال محققان، سندرم متاولیک را که مجموعه‌ای از سه عامل خطر از میان عوامل: چاقی شکمی، تری‌گلیسیرید بالا، فشارخون بالا، چربیهای غیر طبیعی خون و مقاومت به انسولین (پیش زمینه‌ی دیابت نوع 2) است، به عنوان قاتل خاموش معرفی کرده‌اند، درست شبیه به فشارخون بالا که در دهه‌ی 70 میلادی به عنوان قاتل خاموش معرفی شده بود.

در گزارشی که در مجله‌ی Cardiovascular Pharmacology and Therapeutics منتشر گردید نویسندگان توضیح دادند که چگونه اضافه وزن و چاقی منجر به سندرم متابولیک می‌شود، سندرم متابولیک در ایالات متحده از هر 3 فرد بزرگسال یک نفر را تحت تأثیر قرار داده است، به عبارتی 40 درصد از افراد بالغ با سن 40 سال و بالاتر به این سندرم مبتلا هستند.

پزشکان به طور معمول هر یک از عوامل خطر اصلی را که منجر به سندرم متابولیک می‌شود، بطور جداگانه ارزیابی می‌کنند، اما شواهد موجود نشان می‌دهد که خطر ابتلا به سندرم متابولیک بیش از مجموع هر یک از این اجزاء با یکدیگر است، محققان می‌گویند: عامل اصلی تسریع کننده‌ی ابتلا فرد به سندرم متابولیک، اضافه وزن و چاقی است. چاقی از کشیدن سیگار که یکی از علل قابل اجتناب اصلی برای مرگ و میر زودرس در آمریکا و سراسر جهان است، پیشی گرفته است. برای داشتن سلامتی بهینه، اندازه‌ی دور کمر مردان نباید بیش از 40 اینج (101 سانتی متر) و برای زنان بیش از 35 اینج (89 سانتی متر) باشد.

نویسندگان مقاله توضیح دادند که چربی احشایی که جزئی از چربی شکمی است نه تنها موجب مقاومت به انسولین بلکه سبب آزاد سازی اسیدهای چرب آزاد غیر استریفاید از بافت چربی می‌شود.سپس این چربیها در سایر ارگانها نظیر کبد و ماهیچه‌ها تجمع می‌یابند و موجب مستعد نمودن افراد به مقاومت به انسولین و اختلال در چربی خون می‌شوند. علاوه بر این بافت چربی ممکن است با تولید ادیپوکین‌های مختلف به طور مجزا بر مقاومت به انسولین و عوامل خطر بیماریهای قلبی عروقی تأثیر گذارد. نویسندگان هشدار دادند که در افراد مبتلا به سندرم متابولیک، خطر بروز اولین حادثه ‌ی عروق کرونر برای مدت ده سال، بر اساس نمره‌ی خطر فرامینگهام، 16 تا 18 در صد است که با خطری که یک بیمار دارای یک تجربه قبلی حادثه ‌ی قلبی کرونر، را تهدید می کند تقریباً برابر است. علاوه بر این، محققان نگران هستند که افراد از ابتلا خود به سندرم متابولیک مطلع نشده و تحت درمان قرار نگیرند.

 چربی احشایی و ارتباط بالینی آن با سندرم متابولیک به راحتی با اندازه‌گیری دور کمر قابل بررسی است، به همین دلیل اندازه‌ی دور کمر، حتی اگر شاخص توده‌ی بدنی از این معادله حذف شود، به عنوان یک پیش بینی کننده‌ی قوی برای سندرم متابولیک  به حساب می‌آید، در این صورت بسیاری از بیمارانی که دارای شاخص توده‌ی بدنی طبیعی هستند در معرض خطر بالایی برای سندرم متابولیک وعوارض قلبی قرار می گیرند و این گروه از بیماران جمعیت مهمی را تشکیل می‌دهند که باید برای سندرم متابولیک توسط پزشکان غربالگری شوند.

نویسندگان این سرمقاله بر اهمیت تغییر در شیوه‌ی زندگی به عنوان درمانی که باید از کودکی آغاز شود، تاکید کردند. آنها خاطر نشان کردند که با رسیدن نسل فعلی کودکان و نوجوانان به میانسالی، میزان مرگ ‌ومیر به دلیل بیماریهای قلبی عروقی در آمریکا افزایش خواهد یافت.

 دکتر Perumareddi گفت: همه‌گیری چاقی در دوران کودکی عمیقاً نگران کننده است، نوجوانان امروزی از والدین خود چاق‌تر و از نظر فعالیت فیزیکی نسبت به والدین خود کم تحرک ترند و هم اکنون تعداد زیادی از آنها به دیابت نوع 2 مبتلا هستند. احتمال دارد نسل فعلی کودکان و نوجوانان،  اولین نسل از سال 1960 باشند که میزان مرگ ‌ومیر آنها عمدتاً به دلیل بیماریهای عروق کرونر و سکته، از والدینشان بیشتر گردد.

 نویسندگان تاکید کردند که چاقی یک عامل خطر اصلی برای چندین سرطان از جمله سرطان کلورکتال، پستان و پروستات است. در ایالات متحده،  بیماریهای قلبی عروقی همچنان بالاترین  میزان مرگ ومیر را سبب می‌شود که دلیل آن به میزان زیادی به چاقی وعدم فعالیت فیزیکی بر می‌گردد. متاسفانه‌ اکثر مردم ترجیح می دهند دارو مصرف کنند تا شیوه‌ی زندگی خود را تغییر دهند.

 شواهد بسیاری نشان می دهد تنها کاهش 5 درصد از وزن بدن همراه با 20 دقیقه پیاده روی در روز، تأثیر چشمگیری بر کاهش حوادث قلبی عروقی و مرگ ومیر دارد.

به گزارش موسسه‌ی ملی سلامت در آمریکا، تقریباً دو سوم از بالغین 20 ساله و بزرگتر دارای اضافه وزن هستند یا چاق می باشند( نمایه‌ی توده ی بدنی بیش از 25 kg/m²) و تقریباً یک سوم افراد دارای نمایه‌ی توده‌ی بدنی بیش از 30 هستند و تنها  کمتر از یک سوم از افراد دارای وزن سلامت با نمایه‌ی توده ‌ی بدنی بین 18.5تا 24.9می‌باشند. هزینه‌های پزشکی برآورد شده برای چاقی بیش از 147 میلیارد دلار در سال 2008 بوده است، که تقریباً ده درصد کل مخارج پزشکی در این کشور را به خود اختصاص داده است.

 نویسندگان مقاله نتیجه‌گیری نمودند که صادر شدن رژیم غذایی آمریکایی و شیوه‌ی زندگی غربی به سایر کشورها سبب افزایش نرخ چاقی و بی‌تحرکی شده است که همراه با نرخ نگران کننده‌ی صادرات دخانیات به کشورهای در حال توسعه منجر به افزایش بیماریهای قلبی عروقی به عنوان عامل اصلی مرگ‌ ومیر در جهان شده است.

 منبع:www.sciencedaily.com/releases/2017/04/170406091509.htm